Sensor lemah sing cerdas bisa nyuda kerusakan lingkungan saka pupuk

Industri pertanian minangka papan sing rame kanggo inovasi ilmiah lan teknologi. Pertanian modern lan operasi pertanian liyane beda banget karo jaman biyen.
Para profesional ing industri iki asring gelem nggunakake teknologi anyar amarga macem-macem alesan. Teknologi bisa mbantu nggawe operasi luwih efisien, saengga para petani bisa nindakake luwih akeh kanthi wektu sing luwih cendhak.
Nalika populasi saya tambah, produksi pangan terus mundhak, kabeh gumantung marang pupuk kimia.
Tujuane para petani yaiku mbatesi jumlah pupuk sing digunakake nalika ngasilake panen sing maksimal.
Elinga yen sawetara tanduran mbutuhake pupuk luwih akeh, kayata gandum.

Pupuk yaiku zat apa wae sing ditambahake ing lemah kanggo ngrangsang tuwuhing tanduran lan wis dadi bagean integral saka produksi pertanian, utamane karo industrialisasi. Ana akeh jinis pupuk, kalebu pupuk mineral, organik lan industri. Akèh-akèhé ngandhut telung nutrisi penting: nitrogen, fosfor lan kalium.
Sayange, ora kabeh nitrogen tekan tanduran kasebut. Nyatane, mung 50% nitrogen ing pupuk sing digunakake dening tanduran ing lahan pertanian.
Ilange nitrogen minangka masalah lingkungan amarga mlebu ing atmosfer lan badan banyu kayata tlaga, kali, kali cilik, lan samudra. Perlu uga dicathet yen ing tetanèn modern, pupuk nitrogen paling asring digunakake.
Sawetara mikroorganisme ing lemah bisa ngowahi nitrogen dadi gas liyane sing ngandhut nitrogen sing diarani gas omah kaca (GRK). Tambahing tingkat emisi gas omah kaca menyang atmosfer nyebabake pemanasan global lan, pungkasane, perubahan iklim. Kajaba iku, nitrous oxide (gas omah kaca) luwih efektif tinimbang karbon dioksida.
Kabeh faktor iki bisa nduweni dampak negatif marang lingkungan. Pupuk sing ngandhut nitrogen iku kaya pedhang bermata loro: penting kanggo pertumbuhan tanduran, nanging nitrogen sing berlebihan bisa dibuwang menyang udhara lan nyebabake sawetara efek sing ala kanggo urip manungsa lan kewan.
Amarga saya akeh konsumen sing nggunakake gaya urip sing luwih ijo, perusahaan ing kabeh industri uga pengin nggunakake praktik sing luwih lestari kanggo menehi dampak positif marang lingkungan.
Para petani bakal bisa ngurangi jumlah pupuk kimia sing digunakake ing produksi tanduran tanpa mengaruhi asil panen.
Para petani bisa nyetel metode pemupukan adhedhasar kabutuhan khusus tanduran lan asil sing pengin digayuh.